Met Michelle de Jong haalt Special Olympics Nederland niet alleen opnieuw een fantastische topsporter aan boord als ambassadeur, maar vooral ook een enorm enthousiaste en betrokken persoonlijkheid. De 27-jarige schaatsster uit Heerenveen werd in 2022 Nederlands kampioen sprint, kwam uit op de Olympische Winterspelen van Beijing en rijdt inmiddels al jarenlang mee op het hoogste niveau. In 2030 hoopt ze eens te meer in een volgepakt Thialf te staan tijdens de Olympische Winterspelen, vandaag moet ze het doen met een wat intiemer publiek. Over een gebrek aan enthousiasme hoeft ze echter niet te klagen: Brian is een van haar grootste fans.
Als ambassadeur wil Michelle haar liefde voor sport delen met sporters met een verstandelijke beperking, die ook voor haarzelf een grote bron van inspiratie vormen: ‘In plaats van denken in beperkingen vind ik het heel mooi om te kijken naar wat er allemaal wel kan’, vertelt ze. ‘Ik vind het prachtig om te zien hoe jullie de wedstrijden en de sport beleven, hoeveel energie dat geeft. Dat herinnert me er weer aan waarom ik het zelf zo leuk vind om te doen!’
Foto: Atje Deinum
Een kijkje achter de schermen in Thialf
Om het startschot te geven voor een mooie samenwerking nodigt Michelle Special Olympics Nederland-sporter Brian Proost uit voor een ontmoeting in haar eigen Thialf. Brian (36) woont in Almere en sport daar bij Super COOL!. In de winter schaatst hij, in de zomer wisselt hij zijn ijzers in voor skates. Schaatsen leerde hij al op zijn vierde van zijn vader. In 2017 reisde hij met Special Olympics Team NL af naar Oostenrijk voor de World Winter Games. Hij kwam terug met twee gouden medailles. ‘Die hangen op mijn kamer bij mijn vader thuis! Voordat ik naar beneden loop, kijk ik er altijd even naar.’
Ook Brian is geen onbekende in Thialf. Hij volgt al jaren alle schaatswedstrijden op televisie, maar bezocht ook al eens het stadion en mocht zelfs ooit een rondje schaatsen in een uitverkocht huis. Nadat hij Michelle stevig aan de tand heeft gevoeld tijdens een interview, krijgt hij vandaag een kijkje achter de schermen. Samen lopen ze door gangen, deuren en tunnels die normaal gesproken vooral voor de topschaatsers opengaan.
Brian ontmoet de man die verantwoordelijk is voor het slijpen van Michelles schaatsen en herkent haar zus Antoinette op een foto in de tunnel onder de baan. ‘Hé, die ken ik wel!’, roept hij. Michelle moet lachen. ‘Deze tunnel is normaal gesproken niet zo gezellig, hoor. Dan staat het helemaal vol met pers en is het vlak voor een wedstrijd superdruk!’
Foto: Atje Deinum
Samen het ijs op
Na een uitgebreide rondleiding is het tijd om zelf de schaatsen aan te trekken. Terwijl de topschaatsers om hen heen voorbijzoeven, begeleidt Michelle Brian hand in hand het ijs van de shorttrackbaan op. Haar technische tips leveren al snel verbeteringen op. Bovendien houdt ze hem als topcoach in spe scherp: terwijl Brian de smaak al een tijdje te pakken heeft en met een grote grijns op het gezicht zijn rondjes rijdt, heeft Michelle als enige in de gaten dat hij van meet af aan de verkeerde kant op schaatst.
Na het schaatsen nemen ze plaats op een bankje, waar Michelle Brian helpt zijn schaatsen weer in te ruilen voor zijn favoriete rode sneakers. Geëmotioneerd vertelt Brian dat hij het vroeger niet altijd makkelijk heeft gehad en dat hij ook wel eens gepest werd. Voor wie nog twijfelde, laat Michelle meteen zien geboren te zijn voor een rol als ambassadeur bij Special Olympics Nederland. Ze slaat snel een arm om hem heen: ‘Maar kijk eens om je heen, Brian, nu sta je hier! Je bent hartstikke slim en lief en je hebt net een heel goed interview gedaan.’ Brians gezicht klaart op en trots loopt hij achter haar aan richting het krachthonk.
‘Wij schaatsers zijn soms heel egoïstisch’, zegt Michelle lachend. ‘Ik doe een individuele sport en wil heel graag winnen. Bij Special Olympics zie ik juist dat jullie het echt met elkaar doen. Jullie supporten elkaar en steken elkaar een hart onder de riem. Als je wint, is iedereen zo blij voor elkaar. Dat is me heel erg bijgebleven.’
Brian knikt. Voor hem betekent sport vooral ergens bij horen en samen doen wat je leuk vindt. ‘Ik vind eigenlijk dat we niet moeten kijken naar wat we niet kunnen, maar naar wat we wél kunnen.’ Daar kan Michelle zich wel in vinden: ‘Dat laat ik even bezinken. Ik vind dat je dat super mooi zegt, Brian!’
Foto: Atje Deinum
Anderen inspireren
Voordat ze afscheid nemen, heeft Brian nog twee cadeautjes. Michelle krijgt een knuffel van Kees Konijn mee naar huis en Brian heeft speciaal voor Michelle en Antoinette een tekening gemaakt. De schaatsster van Team Staan – CTS GROUP geeft aan ernaar uit te kijken om de wereld van Special Olympics verder te ontdekken. ‘Ik hoop dat we elkaar kunnen inspireren. Dat we allebei energie en kracht halen uit hoe we de sport beleven.’ Ook heeft ze een cadeautje voor Brian meegenomen. Met gepaste trots en een gloednieuwe schaatshoofdband om zijn oren loopt hij richting de uitgang.
‘En, zoals Brian al zo mooi zei, vind ik dat we vooral moeten kijken naar wat er allemaal wél kan in plaats van denken in beperkingen! Ik hoop dat we zoveel mogelijk sporters met een verstandelijke beperking het gevoel kunnen geven dat zij er ook echt bij horen. Ik denk dat daar veel meer aandacht naar uit mag gaan. Hopelijk kunnen we samen anderen inspireren om er ook zo naar te kijken.’
De eerste rondjes zijn geschaatst, maar Brian zit met zijn hoofd al in 2030. Michelle opnieuw op de Olympische Winterspelen, hij ziet het wel voor zich. ‘Dan komen wij kijken!’ ‘Spreken we dat dan bij deze af?’ ‘Toppie! Absoluut.’
Special Olympics Nederland bedankt Thialf voor de gastvrijheid en het mogelijk maken van deze bijzondere kennismaking. Ook gaat een groot woord van dank uit naar Double-M voor de hulp bij het tot stand komen van dit ambassadeurschap. Na topturnster Eythora Thorsdottir is Michelle de tweede van drie ambassadeurs die Special Olympics Nederland deze periode bekendmaakt.