Wie ben je en wat doe je binnen Special Olympics Nederland?
Ik ben Wendy (47) en ik sta voor de klas op het praktijkonderwijs. In maart ga ik weer terug naar het ZML onderwijs, voor zeer moeilijk lerende kinderen. Daarnaast ben ik zwemcoach en doe ik er ook nog openwaterzwemmen en triathlon bij voor Special Olympics.
Lang geleden, in 1996, was ik op zoek naar een stageplek. Ik kwam terecht bij SaVAS, een onderdeel van mijn zwemvereniging HERA’11 voor sporters met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking. Zelf heb ik ook altijd gezwommen. Toen ik in 1999 geblesseerd raakte, vroeg ik of ik een eigen wedstrijdploegje mocht starten. Toen in 2002 de eerste Special Olympics Nationale Spelen plaatsvonden in Deventer, hebben we daaraan meegedaan. Zo ben ik in eerste instantie betrokken geraakt bij Special Olympics Nederland.
Toen is het in vogelvlucht gegaan. In 2003 mocht ik als hoofdcoach mee naar de World Games in Dublin. In 2011 naar Athene als hoofdcoach openwaterzwemmen, in 2015 naar Los Angeles als technisch gedelegeerde voor triathlon en organisator van het openwaterzwemmen. Tijdens de World Games in 2019 in Abu Dhabi was ik hoofdcoach van de zwemploeg en in Berlijn trad ik aan als sportofficial en technisch gedelegeerde.
Ik heb het geluk gehad dat ik op meerdere facetten mee heb kunnen doen. Naast World Games heb ik ook bij de organisatie van andere evenementen geholpen en sporters gecoacht, zoals de Europese Spelen in België en meerdere triathlons in Slowakije. Het mooie van kleine evenementen is dat de sporters die niet te lang weg van huis kunnen zijn, alsnog de kans krijgen om zoiets te beleven en die ervaring op te doen. Zo krijgt iedereen een kans.
Welke hoogtepunten springen in het oog?
Dan denk ik direct aan de World Games van 2011 in Athene. Ons team was relatief jong. Tijdens de openingsceremonie zat ik naast een jochie, die me verbaasd vertelde dat zijn ogen helemaal nat werden. Hij had nog nooit gehuild, wist helemaal niet wat dat was. Die foto hangt boven mijn bed. Hij was toen zestien, we hebben nog steeds contact.
Ongeveer drie jaar geleden had ik een jonge zwemmer onder mijn hoede die net zijn A-diploma had gehaald. Voor de gekkigheid zeiden we dat hij mee kon doen met de Regionale Spelen. Zijn ouders dachten dat ik gek was, hij kon toch nog helemaal geen wedstrijden doen. Maar ik dacht wat maakt dat nou uit, hij kan toch een baantje op zijn rug en op zijn buik, wat maakt dat nou uit. We gaan gewoon meedoen zodat hij die dag kan beleven. Tot op de dag van vandaag zwemt hij nog steeds.
Hoe is het om sporters door de jaren heen te zien groeien?
Op een gegeven moment kwam er een jochie bij ons zwemmen waarvan ze zeiden dat hij nooit zijn zwemdiploma zou halen. Hij doet nu aan openwaterzwemmen en doet zelfs mee met triathlons, beide met een Unified Partner*. Super tof. Niet alles is mogelijk en je moet natuurlijk wel realistisch blijven, maar er is vaak zoveel meer mogelijk dan mensen in eerste instantie denken.
EsmeeAnne is ook een bijzonder meisje, die begeleid ik soms op internationale toernooien. Samen met Jolein deed ze mee met de triathlon in Slowakije. Als ik dan kijk naar wat we in vijf dagen samen kunnen bereiken, dat vind ik fantastisch. Ik hoop dan dat ik hen ook iets mee kan geven waar ze mee verder kunnen. Sporters van mijn eigen team probeer ik dezelfde grondige voorbereiding te geven als de sporters die ik nog niet ken. Het draait er bij mij vaak om een band op te bouwen en vanuit dat vertrouwen samen stappen te zetten. Dat kost tijd, maar dat doe ik graag.
Wat geef je mee aan mensen die twijfelen zich aan te melden als coach of vrijwilliger?
Gewoon doen! Hoewel ik het nu al bijna 30 jaar doe, kan ik er nog steeds geëmotioneerd van raken en zit ik nog altijd vol energie. Dat is niet minder geworden dan toen ik net begon. De sporters blijven je dat enthousiasme geven, waardoor je graag wat voor ze terug wil doen. Natuurlijk doe je het voor de sporters, maar daarnaast levert het jezelf ook ontzettend veel op, laten we dat niet vergeten. De prachtige vriendschappen die het me heeft gebracht zijn echt een waardevolle toevoeging in mijn leven.
*Een Unified Partner is een sporter zonder verstandelijke beperking die er door samen te sporten/persoonlijke begeleiding voor zorgt dat de sporter met een verstandelijke beperking zijn/haar sport kan uitoefenen.